Pod koniec września Zieloni Liderzy wzięli udział w trzecim zjeździe programu. Spotkanie odbyło się w siedzibie Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności na warszawskim Wilanowie. W trakcie dwóch dni uczestnicy zdobyli praktyczną wiedzę na temat tego, jak najefektywniej komunikować zrównoważone zmiany społeczności lokalnej.
Szkolenia prowadziły niezrównane trenerki ze Szkoły Liderstwa: Katarzyna Czayka-Chełmińska, Justyna Józefowicz i Jolanta Woźnicka.
Jak uniknąć eskalacji konfliktu?
Pierwszy dzień rozpoczął się od wykładu dr hab. Olgierda Annusewicza o tym, jak zarządzać ryzykiem komunikacyjnym związanym z zielonymi projektami. Profesor podzielił się cennym doświadczeniem z zakresu komunikacji politycznej, przywołując wiele przykładów kampanii, które odniosły sukces, ale także tych, które zakończyły się fiaskiem, analizując przy tym popełnione błędy.
Uczestnicy chwalili wykład profesora Annusewicza w kuluarach za praktyczne wskazówki. Wymienił on między innymi ważne czynniki wpływające na akceptację komunikatów o zrównoważonej zmianie wśród mieszkańców, takie jak fenomen NIMBY (ang. not in my backyard). Zjawisko NIMBY polega na tym, że zrównoważone zmiany często cieszą się pozytywnym odbiorem, ale nie wtedy, gdy dzieją się blisko nas – „na naszym podwórku”.

Profesor Annusewicz podkreślił także, jak ważne jest monitorowanie lokalnych grup i wiadomości w mediach społecznościowych, aby zrozumieć, jak mieszkańcy odbierają proponowane zmiany. Cenne były również porady dotyczące przeciwdziałania eskalacji konfliktów. Profesor zalecił budowanie na kanałach komunikacyjnych przekazu, który stanowi odpowiedź na zarzuty, które pojawiają się w atakach. Profesor podpowiedział także, jak radzić sobie w bezpośredniej konfrontacji.
Jak rozmawiać z lokalną społecznością o zrównoważonych zmianach?
Drugą część pierwszego dnia szkolenia trenerki poświęciły interaktywnym warsztatom w mniejszych grupach. Uczestnicy wspólnie analizowali studia przypadków, mapowali grupy interesariuszy oraz rozważali ich potencjalne reakcje na zmiany, wcielając się w konkretne sytuacje. Dyskusje opierały się o model zmiany i jego fazy: zaprzeczenia, oporu, zaangażowania oraz eksperymentowania.

Pod koniec dnia uczestnicy podzielili się wnioskami wyciągniętymi z pierwszego dnia szkolenia. Jeden z najczęściej powtarzających się wniosków dotyczył komunikacji z grupą opierającą się zmianie. Liderzy i liderki zauważyli, że należy najpierw wysłuchać interesariuszy, zanim zacznie się proponować rozwiązania. Pomimo tego, że naturalnym odruchem jest często postępowanie odwrotne.
Zieloni Liderzy planują efektywną komunikację swoich projektów
Drugiego dnia Zieloni Liderzy i Liderki wrócili do swoich grup i wspólnie opracowywali strategię wdrożenia zasad efektywnej komunikacji, poznanych dzień wcześniej, w swoich gminnych projektach.
W krótkich, końcowych prezentacjach wszyscy uczestnicy i uczestniczki warsztatów, podnosili wagę zrobienia dobrego mapowania interesariuszy oraz ich potrzeb dla wprowadzanej zmiany. Uczestnicy z Hajnówki oraz Zielonej Góry mówili, że dzięki warsztatom zrozumieli, jak istotne jest zbadanie stosunku poszczególnych grup do planowanych zmian. Za ważne uznali również rozpoznanie ewentualnych obaw, jakie mieszkańcy mogą odczuwać przed nowymi rozwiązaniami, a także tego, jakie konsekwencje będą miały dla ich sytuacji życiowej.

Liderzy z Piotrkowa Trybunalskiego wspomnieli o tym, że ważne jest szukanie wspólnoty wokół proponowanej zmiany. Nawiązali do tworzenia wspomnianej dzień wcześniej masy krytycznej – czyli punktu kulminacyjnego, po którym proces zmiany rozwija się samoistnie.
Uczestnicy zgodzili się, że diagnoza potrzeb interesariuszy będzie stanowić punkt wyjścia do rozmów i działań komunikacyjnych – dobrze dobranych argumentów i działań kierowanych do poszczególnych grup.
W podsumowaniu warsztatów bardzo wybijał się też wątek wagi zrozumienia potrzeb innych ludzi i traktowania ich podmiotowo. Należy pamiętać, że różne perspektywy wynikają z innych doświadczeń i potrzeb, które trzeba szanować przy wdrażaniu zrównoważonych zmian.
Na zakończenie trenerki zaproponowały uczestnikom, by jednym słowem podsumowali, co odkryli, zobaczyli, wynoszą z dwóch dni pracy. W odpowiedzi padły takie hasła: zrozumienie potrzeb, nadzieja, otwartość, plan działania, umiejętność słuchania, elastyczność, poczucie sensu.

